เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 90 ต่างได้ประโยชน์
ปาเหิงส่ายหน้า “ข้าเพียงไปรายงานหน้าที่ที่จวนอัครเสนาบดีเท่านั้น เรื่องอื่นก็มิกล้าถามมากนัก เพียงแต่อัครเสนาบดีฝ่ายขวาดูเหมือนจะกังวลต่อสถานการณ์ในเสียนหยางอยู่ไม่น้อย เขายังกำชับข้าเป็นพิเศษว่า เสียนหยางมิใช่สถานที่อื่น หากไม่มีธุระอันใดก็ให้รีบกลับมาแต่เนิ่น ๆ”
“อัครเสนาบดีฝ่ายขวา? หรือจะเป็นใต้เท้าเฝิง?” หวังซีมองมาอย่างพินิจ ราวกับกำลังยืนยันว่าข่าวสารนี้เป็นความจริงหรือไม่ หรือปาเหิงเพียงยกชื่อผู้มีอำนาจมาข่มขู่เท่านั้น
“ถูกต้อง” ปาเหิงสบตาเขาอย่างเปิดเผยจนแทบมองไม่เห็นพิรุธใด
“อัครเสนาบดีฝ่ายขวามีนิสัยอ่อนโยน เขาพูดคุยกับข้าอยู่หลายคำ ล้วนเกี่ยวกับงานปกครองของอำเภอจื่อ เดิมทีข้าคิดว่าอัครเสนาบดีฝ่ายซ้ายก็น่าจะอยู่ในจวนด้วย ทว่ากลับมิได้พบ เห็นทีจะน่าเสียดายอยู่บ้าง”
คำพูดของนางมีขอบเขตอย่างยิ่ง ทั้งเผยให้รู้ว่านางเคยพูดคุยกับเฝิงชวี่จี๋มาแล้ว และมิได้กุเรื่องความสัมพันธ์ที่ไม่มีอยู่จริงขึ้นมา