กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 77 จดหมายจากอำเภอเวิน
พริบตาเดียวเวลาก็ล่วงเข้าสู่เดือนหกแล้ว
ฤดูร้อนมาเยือน อากาศร้อนระอุ เสียงจักจั่นเองก็อื้ออึงดังเป็นระลอก ฟังแล้วชวนให้หงุดหงิดใจ
ต้นห้วยโบราณต้นนั้นในที่ว่าการอำเภอผลิดอก ช่อดอกสีเหลืองขาวเบียดแน่นจนกิ่งโน้มโค้ง
ครั้นสายลมพัด กลีบดอกเล็กละเอียดก็ร่วงกราว ลงบนขั้นบันไดใต้ระเบียง และยังร่วงลงบนแผ่นไม้ไผ่ที่ปาเหิงคลี่ออกแต่ยังมิได้เขียน
ปาเหิงวางพู่กันลง ปัดกลีบดอกไม้ที่ร่วงอยู่บนโต๊ะไปด้านข้าง แล้วทอดสายตาผ่านกรอบหน้าต่างไปยังคันนาอันไกลโพ้นโดยไม่รู้ตัว
ต้นกล้าข้าวเดือยงอกงามสูงถึงหัวเข่าของชาวนาแล้ว หลังผ่านการถอนแยกกล้าก็เติบโตอย่างเป็นระเบียบและแข็งแรง ส่วนต้นถั่วเองก็ผลิดอกเล็กสีม่วงอ่อน รอวันออกฝัก