กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 72 ฤดูร้อนเก็บเกี่ยวยุ่ง
ขอบฟ้ายังคงเรืองรองเป็นสีขาวคล้ายท้องปลา หมอกยามเช้ายังไม่จางหาย เหล่าจี้ก็มาถึงคันนาของตนแล้ว
เขาถือเคียวเหล็กที่เช่ามาจากที่ว่าการอำเภอ มองผืนทุ่งข้าวสาลีเบื้องหน้าซึ่งทอดยาวสุดสายตา แล้วพลันยืนนิ่งอย่างตะลึงงัน
รวงข้าวสาลีเหล่านั้นทั้งใหญ่ทั้งหนัก โน้มศีรษะลงต่ำ แม้แต่สายลมยังแทบพัดไม่ไหว
ผืนผ้านี้ใหญ่เกินไป เพียงยืนอยู่ตรงนี้ เหล่าจี้ก็รู้สึกหวั่นเกรงแล้ว หากอาศัยเพียงเขาคนเดียว ย่อมไม่มีทางเก็บเกี่ยวจนเสร็จได้
เหล่าจี้ส่ายศีรษะ สลัดความคิดเหล่านี้ทิ้งไป ก้มตัวลงรวบต้นข้าวสาลีขึ้นมากำหนึ่ง เตรียมจะตวัดเคียวลงไป—
“ท่านผู้อาวุโส”