เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 62 ยุ้งฉางค่อยเต็ม
วันรุ่งขึ้น ณ โถงหลักของที่ว่าการอำเภอ
ปาเหิงนั่งอยู่หลังโต๊ะเบื้องหน้า มีแผ่นไม้ไผ่หลายม้วนคลี่วางอยู่ ล้วนเป็นบัญชีของตลาดแลกเปลี่ยนเมื่อวานนี้ ท่านอวี๋นั่งคุกเข่าอยู่ด้านข้าง มือหนึ่งถือพู่กัน อีกมือพลิกสมุดบัญชีไม้ พร้อมอ่านรายการต่าง ๆ ทีละข้อ
“เมื่อวานมีพ่อค้าเข้าตลาดทั้งสิ้น 47 ราย ค่าเช่าตลาดรายละ 10 เหรียญ รวมเป็น 470 เหรียญ ภาษีการค้าหนึ่งส่วนสิบ คำนวณตามมูลค่าการซื้อขาย นำข้าวเข้าคลัง 32 ต้าน ผ้า 14 พับ เกลือ 2 ถุง เคียวเหล็ก 7 เล่ม ไหดิน 11 ใบ นอกจากนี้ยังมีเงินสด คิดเป็น 850 เหรียญ”
เขาหยุดครู่หนึ่ง ก่อนขยับแท่งคำนวณสองสามอัน “รวมทั้งสิ้น 5,300 เหรียญ”
จำนวนนี้ยังไม่นับว่ามาก อย่างไรเสียเมื่อวานก็เป็นการเปิดตลาดแลกเปลี่ยนครั้งแรก พ่อค้าจำนวนไม่น้อยยังคงเฝ้าดูสถานการณ์อยู่
เมื่อชื่อเสียงแพร่ออกไปในภายหลัง เพียงค่าเช่าตลาดกับภาษีการค้าก็เพียงพอจะจุนเจือค่าใช้จ่ายประจำเดือนของที่ว่าการอำเภอได้แล้ว