เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 60 ประมุขสำนักม่อมาเยือน
ปาเหิงชะงักไปเล็กน้อย
คำมั่นหมายในต้นฤดูใบไม้ผลิ
ม่อหลีเคยเอ่ยถึงมาก่อน ในจดหมายตอบกลับของประมุขสำนักม่อกล่าวว่า ก่อนเดือนสาม ข้าจะเดินทางมาด้วยตนเอง
“พาข้าไปดูหน่อย” ปาเหิงลุกขึ้นจัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อย
ตรงทางเข้าเหมืองแร่มีสตรีสี่นางยืนอยู่จริง ๆ
ผู้นำเป็นสตรีวัยราวสี่สิบปี นางสวมเสื้อผ้าป่านหยาบสีน้ำเงินคราม รองเท้าฟางที่สึกหรอคู่หนึ่ง และเหน็บกระบี่เหล็กไว้ที่เอว อุปกรณ์แทบไม่ต่างจากตอนที่ปาเหิงพบม่อหลีเป็นครั้งแรก
เพียงแต่มือทั้งสองข้างของนางหยาบกร้านกว่า ข้อนิ้วใหญ่หนา มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นผู้ที่ทำงานหนักมานานหลายปี
เมื่อเทียบกับประมุขสำนักม่อ ผู้เป็นผู้นำแห่งสำนักอันเลื่องชื่อในอดีตและบัญชาศิษย์นับร้อย นางกลับดูคล้ายจอมยุทธ์พเนจรมากกว่า
“ชาวสำนักม่อ ม่ออี๋ ขออภัยที่มาเยือนโดยพลการ คารวะหวยชิงจวิน” สตรีผู้นั้นประสานมือคารวะ ศิษย์สามคนด้านหลังก็ทำตามนาง