กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 54 คลื่นลมยังไม่สงบ
เมื่อมาถึงทางหลวงเชิงเขา จ้าวลั่วก็นำทหารอำเภอมารออยู่ตรงทางแยกนานแล้ว
ครั้นเห็นปาเหิงกับอีกสองคน เขาก็รีบก้าวเข้ามาต้อนรับ สายตาหยุดอยู่บนรอยเลือดแห้งกรังสองสายบนใบหน้านางชั่วครู่ ทว่ามิได้เอ่ยถามมากความ เพียงประสานมือคารวะแล้วกล่าวว่า “นายหญิงน้อย คาราวานของนายหญิงหลี่กับคุณชายจัวขึ้นเรืออย่างปลอดภัย และออกจากอำเภอจื่อไปแล้ว”
“ดี” ปาเหิงพยักหน้า คนที่ท่านแม่ทิ้งไว้ให้นางดูแล นางย่อมวางใจมาโดยตลอด
ฤดูหนาวฟ้ามืดเร็วนัก หลังตะวันคล้อยไปทางตะวันตกได้ไม่นาน ท้องฟ้าก็ค่อย ๆ มืดลงทีละชั้น ครั้นมาถึงนอกเมือง ฟ้าก็มืดสนิทแล้ว
ยามนี้ถึงชั่วยามห้ามออกจากเคหสถานแล้ว ประตูเมืองปิดสนิท ทว่าบนหอประตูเมืองยังคงมีแสงอัคคีส่องไหวอยู่