เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 51 ล่องูออกจากถ้ำ
ยามเหม่าในวันรุ่งขึ้น ขอบฟ้าเพิ่งปรากฏแสงสีเทาขาวจาง ๆ ขบวนผู้คนก็จัดแถวเรียบร้อยอยู่บนทางหลวงนอกประตูทิศใต้แล้ว
ทหารอำเภอ 70 นายอยู่ภายใต้การนำของจ้าวลั่ว สวมเกราะแดงถือหอกยาว แถวทัพเป็นระเบียบเรียบร้อย ภายในนั้นมีทั้งทหารอำเภอเดิมและทหารส่วนตัวจากเหมือง ทว่ายามนี้กลับมองไม่เห็นความแตกต่างอีกแล้ว
ชวีอิ่งควบม้าตามอยู่ข้างรถม้าของปาเหิง มือถือกระบี่ห้อยอยู่ที่เอว สายตากวาดมองผืนป่าริมทางโดยไม่ผ่อนคลายแม้ครู่หนึ่ง
อาจื่อยัดเตาอุ่นมือใส่มือปาเหิง พลางพร่ำบ่นว่า “นายหญิงน้อย ร่างกายของท่านเพิ่งดีขึ้น กอดสิ่งนี้เอาไว้เถิด อย่าได้ปล่อยให้ตนเองหนาวจนไม่สบาย”
ขบวนรถของหลี่อวี๋และจั๋วฝูรออยู่บนทางหลวงแล้ว ทั้งสองตระกูลรวมขบวนเป็นหนึ่งเดียว มีรถขนสินค้ารวม 12 คัน เมื่อรวมกับผู้ติดตามของแต่ละฝ่ายแล้ว นับได้ว่าอลังการยิ่ง
ปาเหิงสั่งให้คนขับรถธัญพืชเหล่านั้นไปอยู่ตรงกลางขบวน รถธัญพืชแต่ละคันบรรทุกจนเต็มแน่น กองซ้อนกันสูง และด้านนอกสุดยังแขวนเนื้อตากแห้งไว้อีกหลายแผ่น
บนรถธัญพืชทุกคันยังปักธวัชน้อยผืนหนึ่ง บนผ้าหยาบสีแดงคล้ำเขียนอักษรคำว่า “ธัญพืช” ตัวใหญ่เท่ากระบุง