เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1 บีบราชสำนัก
เมื่อจิตสำนึกหวนคืนกลับมา สิ่งแรกที่นางได้กลิ่นคือกลิ่นยาขมจัด
นางคิดจะลืมตา ทว่าเปลือกตากลับหนักอึ้งประหนึ่งถูกถ่วงด้วยตะกั่ว ไม่ว่าจะพยายามอย่างไรก็ลืมไม่ขึ้น
“นายหญิงน้อย นายหญิงน้อย ท่านตื่นเถิด บ่าวขอร้องท่านแล้ว...”
เสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นดังขาด ๆ หาย ๆ อยู่ข้างหู เป็นเสียงของหญิงชราคนหนึ่ง
“เป็นความผิดของบ่าวเอง... บ่าวดูแลท่านไม่ดี... นายหญิงผู้ล่วงลับจากไปแล้ว หากท่านเกิดเป็นอะไรขึ้นมาอีก กิจการของตระกูลปาก็คงตกไปอยู่ในมือผู้อื่นเป็นแน่...”
นางดิ้นรนอยู่ท่ามกลางเสียงร่ำไห้ของหญิงชราเนิ่นนาน ในที่สุดก็รวบรวมเรี่ยวแรงได้เล็กน้อย ก่อนจะฝืนลืมตาขึ้นอย่างยากลำบาก
“นายหญิงน้อย! นายหญิงน้อยฟื้นแล้ว! อาจื่อ รีบนำโจ๊กข้าวชามนั้นมาเร็วเข้า!”
หญิงชราข้างเตียงมีเส้นผมขาวโพลน ดวงตาบวมแดง เมื่อเห็นนางฟื้นขึ้นมาก็เต็มไปด้วยความยินดี รีบร้อนร้องตะโกนสาวใช้ที่อยู่ด้านข้าง
“นายหญิงน้อย ในที่สุดท่านก็ฟื้นเสียที ทำเอาบ่าวตกใจแทบตาย...”