กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Muntrasz
บทที่ 437 บทอวสาน
“นี่คืออำเภอบ้านเกิดของนายหรือ เล็กจัง…”
บนถนน ซูอี้เดินยิ้มน้อย ๆ พลางพูดกับหลินเฉวียนที่อยู่ข้าง ๆ
เล็กจริง ๆ นั่นแหละ
ทั้งอำเภอไม่นับเขตเมืองเก่าที่ถูกจัดเป็นแหล่งท่องเที่ยวแล้ว พื้นที่อื่นทั้งหมดรวมกันก็มีถนนตัดกันตามยาว 2 สายกับตามขวาง 2 สายเท่านั้น ขนาดโดยรวมยังเล็กกว่าเมืองเล็ก ๆ บางแห่งเสียอีก
ไม่นับนั่งรถ แค่เดินเท้าก็เดินทั่วทั้งอำเภอได้ภายในวันเดียวแล้ว ไม่ใช่แค่เดินผ่าน ๆ ชมวิว แต่เดินไปตามตรอกซอกซอยทุกแห่งอย่างละเอียดได้ด้วย
“เอ่อ…ก็รู้นี่ว่าบ้านเราเป็นเขตภูเขา จะขยายเมืองออกไปรอบ ๆ ก็ต้องแลกกับต้นทุนสูงมาก เลยดูเล็กไปหน่อย”
หลินเฉวียนจำต้องยอมรับว่าอำเภอบ้านเกิดของตัวเองเล็ก แต่ยังไงก็ต้องหาเหตุผลมาแก้ตัวหน่อย
“อีกอย่าง ดูสิ อำเภอของเรารวมทั้งเขตเมืองเก่ากับแหล่งท่องเที่ยวอีกหลายแห่ง ตลอดปียังต้อนรับนักท่องเที่ยวหลายล้านคน เศรษฐกิจแข็งแกร่งมากนะ”