บทที่ 383 โล่จิตที่มีค่าที่สุด

บทที่ 383 โล่จิตที่มีค่าที่สุด

วันต่อมา หลินเฉวียนนอนหลับเต็มอิ่มอีกครั้ง จนเกือบ 9 โมงเช้าถึงตื่นจากฝัน

“เฮ้อ นาน ๆ ทีจะได้นอนตื่นสายสองวันติด ความรู้สึกแบบนี้ดีจริง ๆ!”

หลินเฉวียนยืดเส้นยืดสายอย่างเต็มที่ ก่อนจะลุกจากเตียงไปล้างหน้าแปรงฟัน แล้วออกไปกินอาหารเช้า

แต่ไม่มีคุณหนูซูอี้มานั่งกินอาหารเช้าด้วย ก็รู้สึกไม่ค่อยชินจริง ๆ

หลินเฉวียนส่ายหน้า คิดว่าวันที่ได้นอนตื่นสายแบบนี้น่าจะมีอีกสักหลายวัน ไม่อย่างนั้นพอซูอี้กลับเมืองเอก เขาก็คงไม่มีโอกาสนอนตื่นสายอีกแล้ว

ใครใช้ให้เขาดันไปชอบคุณหนูที่มีนิสัยตื่นเช้ามาออกกำลังกายล่ะ? ช่วยไม่ได้ ขุดหลุมเองก็ต้องกล้ากระโดดลงไป

กลับถึงที่พักแล้ว หลินเฉวียนก็ทำตามความเคยชินในช่วงหลายวันที่ผ่านมา เริ่มจากไปฟาร์มฉากสักสองสามแห่งก่อน