บทที่ 372 ในที่สุดก็ได้สวมโฉมหน้าอันดาริเอล

บทที่ 372 ในที่สุดก็ได้สวมโฉมหน้าอันดาริเอล

เมื่อกลับถึงเมืองซิงเฉิง ฟ้าก็มืดแล้ว

แม้ซูอี้จะยังอยู่ดูแลพ่อที่โรงพยาบาลในบ้านเกิด หลินเฉวียนก็ยังแวะไปที่ภัตตาคารซึ่งเธอทำงานอยู่ แล้วกินมื้อเย็นอย่างเต็มอิ่ม

พูดตามตรง อาหารหูหนานของภัตตาคารนี้เป็นต้นตำรับจริง ๆ หลินเฉวียนชอบรสชาติที่นี่มาก

อีกทั้งถ้ากินอาหารหูหนานรสจัดจนเบื่อ ก็ยังเปลี่ยนไปกินอาหารกวางตุ้งรสอ่อนได้ สำหรับหลินเฉวียนแล้ว แถวนี้ไม่มีร้านไหนเหมาะจะกินข้าวไปกว่านี้แล้ว

เมื่อเข้าโลกทมิฬอีกครั้ง ก็เป็นเวลา 2 ทุ่มแล้ว

เพิ่งออนไลน์ได้ไม่นาน เครื่องสื่อสารของหลินเฉวียนก็เด้งข้อความขึ้นมามากมาย

“พี่คบเพลิง ฉันออนไลน์แล้ว นายจะเข้ามาเมื่อไหร่?”