กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Muntrasz
บทที่ 370 ที่ที่ทำให้ใจสงบ
เมื่อได้ยินความสิ้นหวังและความหวาดกลัวในน้ำเสียงของซูอี้ หลินเฉวียนก็รู้สึกราวกับเป็นเรื่องของตัวเอง หัวใจพลันบีบรัดขึ้นมาเล็กน้อย
เขานึกขึ้นได้ว่าบ้านเกิดของซูอี้อยู่ห่างจากเมืองหลวงประจำมณฑลพอสมควร ถ้านั่งรถกลับไปก็ต้องใช้เวลาหลายชั่วโมง แถมถ้าต้องต่อรถกลางทางอีกก็ยิ่งยุ่งยาก
“อย่าเพิ่งลนลานไปเลย คุณพ่อน่าจะไม่เป็นอะไรมาก อ้อ มาหาฉันที่นี่เลย ฉันจะขับรถไปส่ง ถ้าไปขึ้นรถที่สถานีคงไม่สะดวก แถมอาจเสียเวลา”
พูดจบ หลินเฉวียนก็บอกที่อยู่ของตัวเองให้ซูอี้ทันทีด้วยน้ำเสียงหนักแน่น บอกให้เธอเก็บของแล้วรีบมา