กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Muntrasz
บทที่ 368 ฉันนี่โง่จริง ๆ โง่จริง ๆ...
เมื่อเห็นว่าต้าลี่มีท่าทีหนักแน่น คลื่นทะยานเก้าชั้นฟ้าก็โล่งใจขึ้นมาในที่สุด จากนั้นพยักหน้าแล้วยื่นฝ่ามือออกไป
“อะไร?”
ท่าทางของคลื่นทะยานเก้าชั้นฟ้าทำให้ต้าลี่งุนงงอยู่บ้าง เขาอดถามอย่างสับสนไม่ได้
คลื่นทะยานเก้าชั้นฟ้าถอนหายใจอย่างหมดแรง แล้วเอียงคอพูดว่า
“อะไรล่ะ เอาแหวนศิลาแห่งจอร์แดน 2 วงนั้นมาให้ฉันสิ จะอะไรได้อีก?”
หัวใจของต้าลี่กระตุกวูบ เขาคิดว่าเจ้าหมอนี่คงจะหลอกตัวเองอีกแล้วหรือเปล่า แต่ชั่วครู่ต่อมา เขาก็หยิบแหวนสองวงจากหีบเก็บของ แล้วยิ้มประจบส่งให้คลื่นทะยานเก้าชั้นฟ้า
“พี่ เอาไป รีบเอาเครื่องรางขนาดเล็กระดับทองทมิฬมาให้ผมดูเร็ว”