บทที่ 338 นี่นับเป็นแบตเตอรี่สำรองสารพัดประโยชน์หรือไง?

บทที่ 338 นี่นับเป็นแบตเตอรี่สำรองสารพัดประโยชน์หรือไง?

สิ่งที่ปรากฏบนวงล้อในตอนท้าย เป็นตราสีทองบิดเบี้ยว ดูคล้ายสายฟ้าเส้นหนึ่ง?

“นี่มันอะไร?”

หลินเฉวียนรู้สึกเลา ๆ ว่าตราสีทองบิดเบี้ยวนี้ไม่ธรรมดา แต่กลับเดาไม่ออกว่าควรใช้สิ่งนี้อย่างไร หรือมันหมายถึงอะไรกันแน่

ราวกับรับรู้ถึงความสงสัยในใจหลินเฉวียน ตราสีทองบิดเบี้ยวนั้นก็พลันมีชีวิตขึ้นมา ก่อนจะกระชากตัวหลุดจากวงล้อสุ่มรางวัลในโลกเสมือน แล้วพุ่งเข้าใส่ดวงตาของหลินเฉวียน

“ให้ตาย นี่มัน…”

หลินเฉวียนอุทาน สีหน้าเปลี่ยนวูบและผงะหลบไปโดยสัญชาตญาณ

ทว่ายังไม่ทันได้ขยับ ตราสีทองนั้นก็หายไปจากสายตาเขาแล้ว