กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Muntrasz
บทที่ 321 เต็มถ้ำไปด้วยมอนสเตอร์ภูมิคุ้มกันน้ำแข็ง
วันต่อมา อากาศยังคงมีฝนตกปรอย ๆ ไม่ขาดสาย
พูดแล้วก็แปลก เทศกาลเช็งเม้งผ่านไปเกือบหนึ่งสัปดาห์แล้ว อากาศที่ฝนตกพรำ ๆ แบบนี้กลับยังไม่ยอมหยุด
แม้เม็ดฝนจะละเอียดมาก แต่ก็โปรยลงมาถี่ไม่ขาดสาย ขอแค่ออกไปตากฝนสักพัก รับรองว่าเปียกไปทั้งตัวตั้งแต่หัวจรดเท้า
แบบนี้หลินเฉวียนจึงออกไปฝึกซ้อมตอนเช้าไม่ได้
ถึงอย่างนั้นซูอี้ก็ยังโทรปลุกเขาจากผ้าห่มแต่เช้าตรู่
“น่าเศร้าชะมัด ฉันยังอยากนอนต่ออีก 2 ชั่วโมงเลย จบกัน!”
หลินเฉวียนคร่ำครวญในใจอย่างหดหู่ ทำได้แค่ฝืนปีนออกจากผ้าห่มอุ่น ๆ ลุกขึ้นไปล้างหน้าแปรงฟัน แล้วลงไปหาซูอี้ จากนั้นค่อยไปกินมื้อเช้าแบบคู่รัก
อืม แม้ทั้งสองคนยังไม่ได้เปิดเผยความในใจ แต่ความสัมพันธ์ก็ไม่ต่างจากคู่รักแล้ว