กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Muntrasz
บทที่ 229 แขกที่ไม่ได้รับเชิญ
รถเพิ่งจอดหน้าประตู เด็กน้อยสองคนก็ช่วยกันยกเค้กก้อนโตขึ้นมาราวกับจะอวด รีบวิ่งพรวดเข้าไปในลานบ้าน พลางตะโกนเสียงดังไปด้วย
“คุณตา คุณตา สุขสันต์วันเกิด พวกเรามาเอาเค้กมาให้!”
“อ้อ ดี ดีเลย งั้นคุณตาต้องขอบใจพวกเธอแล้ว”
พ่อหลินรับเค้กจากเด็กน้อยทั้งสองด้วยรอยยิ้มเต็มหน้า แล้วลูบหัวพวกเขาอย่างเอ็นดู
ครึ่งเดือนก่อน พ่อหลินแบกหนี้ก้อนโตของครอบครัวไว้ สีหน้าจึงแทบไม่เคยมีรอยยิ้ม ภายในเวลาเพียงปีเดียว เขาดูแก่ลงไปราวสิบปี