กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Muntrasz
บทที่ 220 นี่เป็นแค่จุดเริ่มต้น!
หลังมื้อเย็น หลินเฉวียนไม่ได้ออกไปเที่ยว แต่พักอยู่ที่บ้าน คุยเป็นเพื่อนพ่อกับแม่
แน่นอนว่าเขาคุยเป็นเพื่อนแม่เสียเป็นส่วนใหญ่ ส่วนพ่อนั่งดูโทรทัศน์อยู่ข้าง ๆ โดยไม่พูดอะไร
คนรุ่นพ่อหลินไม่ค่อยพูดคุยกับลูก ๆ พวกเขามักแสดงความรักผ่านการลงมือทำจริง มากกว่าจะพูดออกมาตามใจนึก
“เฉวียนจื่อ ตอนนี้ลูกทำธุรกิจกับเพื่อนร่วมชั้น เดือนหนึ่งหาเงินได้เท่าไร?”
เรื่องที่แม่กับลูกคุยกันอยู่ตอนนี้ ย่อมยังเป็นเรื่องงานของหลินเฉวียนเป็นหลัก
หลินเฉวียนลองคำนวณในใจ ก่อนตอบว่า
“เรื่องนี้ไม่มีจำนวนตายตัว ต้องดูว่าเรารับงานได้มากแค่ไหน แต่ช่วงสิบกว่าวันมานี้ เรารับงานมาแล้ว 3 งาน ส่วนแบ่งของผมก็เกือบ 200,000 หยวน”