บทที่ 146 ช่วยเหลืออันยา

บทที่ 146 ช่วยเหลืออันยา

เห็นสีหน้าของคลื่นทะยานเก้าชั้นฟ้าแล้ว ไอริสสีน้ำเงินกับข้าอ้วนจึงดำรงอยู่ก็อดนึกถึงความรู้สึกตะลึงตอนเห็นค่าสถานะของพวงหูทอดยาวครั้งแรกไม่ได้

สมแล้วที่อุปกรณ์ชิ้นนี้ทำให้ทุกคนที่เห็นมันเป็นครั้งแรกตะลึงได้ขนาดนี้!

อืม ไม่นับหัวหน้าทีมตัวประหลาดคนนั้น ดูเหมือนเขาจะไม่เห็นอุปกรณ์ชิ้นไหนอยู่ในสายตาเลย เมื่อเทียบกับ “คนธรรมดาที่ยากจน” แล้ว เขาก็เหมือนคนจากคนละโลก

คลื่นทะยานเก้าชั้นฟ้านิ่งค้างไปหลายวินาทีกว่าจะได้สติกลับมา ความรู้สึกพึงพอใจเต็มตื้นอยู่ในใจ

เขามองหลินเฉวียนทั้งสามด้วยความซาบซึ้งใจ แล้วประสานมือกล่าวว่า