บทที่ 91 “แบ่งของที่ปล้นมา”

บทที่ 91 “แบ่งของที่ปล้นมา”

ตอนออกจากเกมก็เพิ่งผ่านเที่ยงคืนมาไม่นาน

บางทีเป้าหมายสังหารครั้งแรกเมฟิสโตอาจสำเร็จแล้ว หรือไม่ก็เพราะสองวันนี้เหนื่อยเกินไปจริง ๆ หลินเฉวียนรู้สึกเมื่อยล้าไปทั้งตัวจนแทบไม่มีแรง แม้แต่ขยับนิ้วก็ยังไม่อยากทำ

เขาฝืนลุกขึ้นไปจัดการธุระส่วนตัวในห้องน้ำ ล้างหน้าอย่างง่าย ๆ แล้วหลินเฉวียนก็กลับไปที่เตียง ไม่นานนักศีรษะก็แตะหมอน ก่อนจะผล็อยหลับลึกไป

ที่น่าแปลกคือวันต่อมา ตอนหลินเฉวียนตื่นขึ้นมาแล้วดูโทรศัพท์ กลับพบว่าเพิ่งเจ็ดโมงกว่า

“ไม่จริงน่า นี่มันจะกลายเป็นนอนไม่พอแล้วหรือไง!”