บทที่ 72 อสูรสายฟ้าสุดสยอง

บทที่ 72 อสูรสายฟ้าสุดสยอง

หลังได้ดวงตาของคาลิมมาอย่างราบรื่น หลินเฉวียนทั้งสามเห็นว่ายังมีเวลาเหลือ จึงตัดสินใจยังไม่รีบกลับเมือง แล้วมุ่งหน้าต่อไปยังบึงกว้างใหญ่

เพราะเมื่อครู่หลินเฉวียนรู้ตัวได้ทันเวลา ไอริสสีน้ำเงินกับข้าอ้วนจึงดำรงอยู่ไม่ได้วิ่งไปทั่วถ้ำแมงมุมพร้อมกับเขา ดังนั้นคทาเคลื่อนย้ายในมือของทั้งสองจึงยังมีพลังรวมลมปราณเหลืออยู่ประมาณครึ่งหนึ่ง

ถ้าใช้อย่างประหยัด ก็น่าจะพอให้พวกเขาไปถึงจุดเคลื่อนย้ายในบึงกว้างใหญ่ได้

บึงกว้างใหญ่สมชื่อดินแดนชุ่มน้ำจริง ๆ เมื่อเทียบกับป่าแมงมุมแล้ว ป่าในบริเวณนี้ไม่ได้ลดน้อยลง แต่พื้นที่หนองน้ำสองข้างทางกลับเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด