กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Muntrasz
บทที่ 67 อุปกรณ์ทองทมิฬ!?
ชื้นและอบอ้าว นั่นคือความรู้สึกที่ป่าแมงมุมมอบให้หลินเฉวียน
ส่วนป่าดงดิบเขตร้อนที่ทอดยาวสุดลูกหูลูกตา กับทางเดินเล็ก ๆ อันคดเคี้ยวซับซ้อนในป่า ล้วนเป็นอย่างที่หลินเฉวียนคาดไว้ตั้งแต่แรก จึงไม่ได้รู้สึกแปลกใจอะไรนัก
“เหรียญทอง นายว่าเราต้องวิ่งอีกนานแค่ไหนกว่าจะถึงจุดเคลื่อนย้ายของป่าแมงมุม? ฉันได้ยินพี่สาวบอกว่าแผนที่ที่นี่ทั้งใหญ่ทั้งซับซ้อน วิ่งกันเหนื่อยแทบตาย”
หลังเข้าป่าแมงมุมมาได้ไม่นาน ไอริสสีน้ำเงินก็เริ่มเจื้อยแจ้วขึ้นมา ราวกับหยุดพูดไม่ได้แม้แต่วินาทีเดียว