เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลี่หยวนเจาหมดสิ้นความอดทนแล้ว หันไปสั่งการหรูโม่ “งัดปากนางออกให้ข้า แล้วกรอกสุราที่เหลือลงไปให้หมด”
“อย่า!” หลี่หยวนซูตกใจจนม่านตาหดเล็กลง ดิ้นรนคิดจะลุกขึ้น “พี่หญิง อย่าเพคะ! นั่นคือยาปลุกกำหนัด! ข้ายังมิได้ออกเรือน หากดื่มเข้าไป ความบริสุทธิ์ของข้าคงพังทลายหมดสิ้น!”
ทว่าหรูโม่มิเปิดโอกาสให้นางได้ขัดขืนแม้แต่น้อย ก้าวไปข้างหน้าแล้วคว้าลำคอนางไว้แน่น บีบคางของนางบังคับให้อ้าปากออก
จากนั้นก็กรอกสุราที่เจือยาปลุกกำหนัดทั้งกาลงไปในปากของนางโดยตรง
รอจนสุราในกาแห้งขอดถึงก้นกา หรูโม่จึงยอมปล่อยมือ
หลี่หยวนซูทรุดฮวบลงบนพื้น ไอโขลกและอาเจียนอย่างรุนแรง ทว่ากลับมิอาจสำรอกน้ำสุราออกมาได้มากเท่าใดนัก
นางเงยหน้าขึ้น สายตาเปี่ยมด้วยความเคียดแค้นชิงชังมองไปยังหลี่หยวนเจา “หลี่หยวนเจา เจ้า... เจ้าช่างจิตใจโหดเหี้ยมนัก!”
แย่แล้ว ความบริสุทธิ์ของนาง ชื่อเสียงของนาง พังทลายหมดสิ้นแล้ว