เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในเวลานั้นเอง ซูชิงฉือผู้สวมชุดขุนนางสีน้ำเงินก็รีบร้อนรุดมา ชายเสื้อคลุมยังเปรอะเปื้อนฝุ่นดินอยู่บ้าง เห็นได้ชัดว่าเร่งรีบเดินทางมาตลอดทาง
นางเดินมาถึงนอกศาลาพักร้อน เห็นว่าด้านในนอกจากหลี่หยวนเจาแล้ว ยังมีเสิ่นชูหรง เฉินเยี่ยนชิง และหลินเสวี่ยอั้นอยู่ด้วย ฝีเท้าจึงชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะรีบย่อกายทำความเคารพ “กระหม่อมซูชิงฉือ ถวายบังคมองค์หญิงใหญ่ คารวะแม่ทัพเสิ่น”
หลี่หยวนเจาเห็นนาง แววตาที่เดิมทีเจือรอยยิ้มก็พลันหม่นลงในพริบตา น้ำเสียงเปลี่ยนเป็นเย็นชา “พวกเจ้าถอยออกไปให้หมดเถิด”
เสิ่นชูหรง เฉินเยี่ยนชิง และหลินเสวี่ยอั้นทั้งสามคนได้ยินเช่นนั้น ต่างก็สบตากันไปมา
ยามนี้แม้จะเต็มไปด้วยความสงสัย แต่ก็ทำได้เพียงป้องมือทำความเคารพ แล้วล่าถอยออกไปอย่างเงียบเชียบพร้อมกับอีกสองคน