เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สือจู๋เห็นคุณชายของตนยืนตากแดดอยู่เป็นนานสองนาน จนขมับผุดเหงื่อละเอียด ก็อดเป็นห่วงขึ้นมาไม่ได้
เวลานี้ หญิงรับใช้เสี่ยวชุ่ยยกผลสาลี่ที่เพิ่งล้างเสร็จจานหนึ่งเดินเข้ามา
เขารีบก้าวเข้าไปรับถาดไม้มา อีกทั้งยังถือโอกาสหยิบผลที่ใหญ่ที่สุดยัดใส่มือเสี่ยวชุ่ย
เสี่ยวชุ่ยหน้าแดงระเรื่อพลางแย้มยิ้ม เอ่ยเสียงแผ่วว่า “ขอบคุณพี่สือจู๋” แล้วจึงไปห้องครัวเพื่อตระเตรียมอาหารค่ำ
สือจู๋ยกผลสาลี่เดินมาตรงหน้าหลิ่วจิ้นจาง “คุณชาย สาลี่เพิ่งล้างเสร็จ ท่านลองชิมดูขอรับ ช่วยคลายร้อนดับกระหาย”
หลิ่วจิ้นจางได้ยินดังนั้นเพียงเอ่ยเรียบ ๆ ว่า “อืม วางไว้ตรงนั้นเถิด”
เขาหันกายกลับมา ยื่นจดหมายที่ผนึกด้วยครั่งประทับฉบับนั้นให้สือจู๋ “จดหมายฉบับนี้ เจ้าหาเวลาส่งไปที่จวนองค์หญิงใหญ่ ต้องส่งมอบถึงพระหัตถ์ขององค์หญิงด้วยตนเองให้จงได้”
สือจู๋รีบวางผลสาลี่ลงบนโต๊ะหิน สองมือเช็ดบนเสื้อผ้าจนสะอาด จึงค่อยรับจดหมายไป