กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังจากเสี่ยวหลิงตังล่าถอยออกไป ภายในโถงก็ตกอยู่ในความเงียบสงัดในฉับพลัน
เฉินเยี่ยนชิงทรุดกายลงกับพื้น เหงื่อเย็นที่แผ่นหลังชุ่มโชกอาภรณ์ผ้าโปร่งบางจนเปียกปอน
ในเวลาไม่ถึงหนึ่งเดือน เขาได้วนเวียนอยู่บนปากเหวแห่งความเป็นความตายมาหลายครา
ความตื่นตระหนกยามถูกฉุดกระชากมากักขัง ความเจ็บปวดเจียนตายยามถูกคมมีดทะลวงร่าง ความสิ้นหวังยามถูกบังคับให้ดื่มยาพิษ……
ประสบการณ์เฉียดตายในแต่ละครั้งราวกับมีดทื่อที่กรีดเฉือนเนื้อหนัง ค่อย ๆ หั่นเจตจำนงของเขาออกเป็นชิ้น ๆ
ชีวิตครึ่งแรกของเขา แม้ไม่ได้ร่ำรวยมั่งคั่งอย่างยิ่งใหญ่ แต่ก็ถือว่าราบรื่นไร้อุปสรรคมาโดยตลอด……