เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Novel666
บทที่ 61 ตระกูลลั่วกำเริบเสิบสาน
ยามเช้าตรู่ สายฝนภายนอกหยุดโปรยปรายแล้ว อากาศอันสดชื่นอบอวลไปด้วยกลิ่นอายดิน
หลังฝนซา อากาศก็ยิ่งทวีความหนาวเย็นขึ้นเรื่อยๆ
ยามพ่นลมหายใจอุ่นออกจากปากก็กลายเป็นไอหมอกขาวจางๆ ลอยฟุ้ง
แม้จะเหน็ดเหนื่อยตรากตรำมาเกือบค่อนคืน แต่เฉินหลิงกลับกระปรี้กระเปร่าเปี่ยมด้วยพลัง
หลังจากทานอาหารเช้าเสร็จสิ้นและกำชับเหอยวิ่นซิ่วอยู่สองสามประโยค เขาก็ก้าวออกจากเรือนพักหลังเล็ก
ด้านนอก ลมหนาวพัดกรีดเฉือนกระดูก
ทว่าชุดคลุมอาวุธเวทของเฉินหลิงได้ลงค่ายกลสี่ฤดูเอาไว้ ช่วยให้อบอุ่นในฤดูหนาวและเย็นสบายในฤดูร้อน จึงรักษาอุณหภูมิร่างกายของเขาให้คงที่อยู่เสมอ
เฉินหลิงก้าวเดินไปตามทางเดินหินกรวดบนถนนจนกระทั่งมาถึงหน้าประตูคฤหาสน์ตระกูลฉิน
คฤหาสน์โบราณอันสง่างามที่ถูกโอบล้อมด้วยหมอกเย็นบางเบา ดูราวกับภาพวาดทิวทัศน์หมึกจีนที่เปี่ยมล้นไปด้วยกลิ่นอายแห่งเต๋า