กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 255 ตอนพิเศษ จักรพรรดิและฮองเฮา
หิมะโปรยปรายลงมาอีกคราหนึ่งแล้ว
เกล็ดหิมะปลิวว่อนเต็มฟากฟ้า ณ โถงตำหนักสีชาดสูงตระหง่าน ฮองเฮาผู้วัยล่วงเลยสามสิบปียืนนิ่งอยู่ใต้ระเบียงทางเดิน เหม่อมองหิมะที่ร่วงโรยทั่วฟ้า สีหน้าเรียบเฉย ทว่าแฝงไว้ด้วยความโศกเศร้าสุดจะเอ่ยคำ
องค์รัชทายาทเริ่มรับใช้เบื้องพระพักตร์แล้ว ทั้งยังเริ่มเรียนรู้การว่าราชการ เวลาที่จะได้มาอยู่เป็นเพื่อนเสด็จแม่ในวังหลังจึงยิ่งมายิ่งน้อยลง
ส่วนองค์หญิงเป่าเล่อ ระยะนี้กลับหลงใหลการฟังนักเล่านิทานนอกวัง ทุกวันต้องไปนั่งฟังถึงสองชั่วยาม
บุตรชายหญิงทั้งสองล้วนเติบใหญ่แล้ว ทั้งยังมีนิสัยเปิดเผยตามใจตนเอง ซึ่งล้วนเป็นภาพที่นางเคยปรารถนามากที่สุดในอดีต
คิดถึงตรงนี้ หัวใจที่ด้านชาไปนานแล้วของเสิ่นเยว่เหยาก็พลันมีความยินดีเพิ่มขึ้นมาสายหนึ่ง นางยกถ้วยชาข้างกายขึ้นมาตามความเคยชิน เพิ่งจะจิบชิม ก็ถูกคังเต๋อไห่หัวหน้าขันทีเบื้องพระพักตร์ที่รีบร้อนวิ่งเข้ามาขัดจังหวะเสียก่อน
คังเต๋อไห่ท่าทางลนลาน คุกเข่าลงเบื้องหน้านางอย่างหมดท่า น้ำเสียงสะอื้นไห้ “พระนาง…”
เสิ่นเยว่เหยาจิตสำนึกสั่งให้ใจกระตุกวูบขึ้นมา เกิดลางสังหรณ์ไม่ดีขึ้นมาจาง ๆ “ขันทีคัง เจ้าเองก็เป็นคนเก่าคนแก่ในวังแล้ว ไฉนพอมีเรื่องถึงยังไม่สุขุมรอบคอบเช่นนี้”
คังเต๋อไห่ขอบตาแดงระเรื่อ “พระนางพ่ะย่ะค่ะ!”