ตอนที่ 253 ขี้เซา

ตอนที่ 253 ขี้เซา

เฉียวม่านรู้สึกว่า ในหนึ่งราตรีนี้ หนิงฉียังรับมือยากยิ่งกว่าคืนเข้าห้องหอในวันวานของพวกเขาเสียอีก

นางสะลึมสะลือ มึนงงไปหมด ไม่รู้ว่าถูกเขาเรียกร้องไปกี่ครา จำได้เพียงว่าปลอกลำไส้ที่เหลืออยู่ในหีบใบเล็กคล้ายจะถูกใช้จนเกลี้ยงแล้ว

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น นางค่อย ๆ ตื่นขึ้นมาท่ามกลางเสียงนกร้องจิ๊บ ๆ นอกหน้าต่าง ร่างกายยังคงคล้ายแช่อยู่ในน้ำร้อน อ่อนระทวยไร้เรี่ยวแรง

ร่างกายนางครึ่งหนึ่งยังคงทับอยู่บนตัวหนิงฉี ส่วนบุรุษที่ตื่นแต่เช้าตรู่เป็นอาจิณผู้นั้น วันนี้กลับนอนขี้เซาไม่ยอมลุกจากเตียง ตอนนี้ก็ยังคงหลับอยู่

ด้านนอกหนาวเย็นถึงเพียงนั้น นางเองก็ไม่อยากลุกขึ้นมาสักเท่าใด จึงหดตัวเข้าไปในผ้าห่ม กอดแขนของบุรุษแล้วหลับตาลงอีกครา

……