เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 249 อาสะใภ้ตระกูลเจียง
เฉียวม่านไม่วางใจ เช้าตรู่ของสองวันให้หลัง นางจึงเปลี่ยนเป็นชุดฮูหยินพระราชทานแล้วเข้าวังไปอีกครา
ตลอดทาง นางใคร่ครวญถ้อยคำปลอบประโลมใจไว้มากมาย ถึงขั้นร่างถ้อยคำไว้ในใจอย่างดิบดี
ทว่าผู้คนที่อยู่ในตำหนักฉางชิวในครานี้ กลับแตกต่างจากเมื่อสองวันก่อนอย่างสิ้นเชิง
ฮองเฮาเสิ่นเมื่อเห็นนางก็ดีพระทัยยิ่งนัก เสด็จออกมารับด้วยความเบิกบานใจ “พี่สะใภ้ลูกพี่ลูกน้องมาแล้วหรือ”
ตรัสพลางทอดพระเนตรไปทางด้านหลังของนางสองสามครา “มาคนเดียวหรือ ไม่ได้พาเด็ก ๆ มาด้วยหรือ”
เฉียวม่านชะงักไปครู่หนึ่ง “...เผิงเผิงกับหยวนหยวนขี้เซายิ่งนัก ยามนี้ยังไม่ตื่นเลยเพคะ ส่วนอันเอ๋อร์ก็เล่าเรียนอยู่ที่ตำหนักศึกษา มีเรื่องที่เขาต้องยุ่งอยู่เพคะ”
ฮองเฮาเสิ่นพยักพระพักตร์ แย้มพระสรวลตรัสว่า “ก็จริง เด็กวัยเพียงนั้นกำลังเป็นช่วงที่ขี้เซาพอดี”
เฉียวม่าน “สีพระพักตร์ของพระนางในวันนี้... ดูดีกว่าสองวันก่อนมากเลยเพคะ”
ฮองเฮาเสิ่น “พี่สะใภ้ลูกพี่ลูกน้องมิต้องกังวลเรื่องข้าหรอก ข้าไม่ใช่เด็กเล็ก ๆ แล้ว เรื่องราวมากมายข้าย่อมคิดตกได้เอง”