เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 245 ท่านหญิงซีเหอ ท่านหญิงฉางเล่อ
หนิงฉีถือราชโองการฉบับนั้นไว้ รู้สึกว่าผ้าผืนนี้ในยามนี้ช่างหนักอึ้งเป็นพิเศษ
“ฝ่าบาท ทรงตัดพระทัยได้ลงคอจริงหรือพ่ะย่ะค่ะ”
จักรพรรดิเสียนหนิงทรงงุนงงไปชั่วขณะ “มีอันใดที่เจิ้นตัดใจไม่ลงเล่า”
หนิงฉีเอ่ยยิ้ม ๆ ว่า “ท่านหญิงได้รับการอุปถัมภ์จากแผ่นดิน ทว่ามีเมืองศักดินาทุกเดือน อยู่ดี ๆ ก็มีท่านหญิงเพิ่มขึ้นมาสองคน สำหรับคลังสมบัติชาติแล้วนับเป็นรายจ่ายที่ไม่น้อยเลยพ่ะย่ะค่ะ”
จักรพรรดิเสียนหนิงทรงจนปัญญาแหงนพระพักตร์มองฟ้า “เจิ้นเป็นประมุขแห่งแผ่นดิน จะตระบัดสัตย์ได้อย่างไร”
“ต้าเฉินอันกว้างใหญ่ไพศาลของเรา หรือจะเลี้ยงดูท่านหญิงสองคนไม่ไหวกัน”
หนิงฉีกับน้องชายลูกพี่ลูกน้องผู้นี้มักมีสิ่งใดก็พูดสิ่งนั้นมาโดยตลอด “ทำเช่นนี้ มิเท่ากับทำให้ตระกูลหนิงเป็นต้นไม้ใหญ่ย่อมต้องรับลมเกินไปหรือพ่ะย่ะค่ะ”