ตอนที่ 230 เผยใจต่อกัน

ตอนที่ 230 เผยใจต่อกัน

ชายหนุ่มตรงหน้าลมหายใจกระชั้นถี่ แววตามืดมนล้ำลึก ดั่งพยัคฆ์ร้ายที่หมอบนิ่งสะกดกลั้นอารมณ์

เจียงอวิ้นอี๋ถูกเขามองจนใบหน้าร้อนผ่าว ลามไปถึงใบหู นางจึงเบือนหน้าหนี “ทะ...ท่านอย่ามองข้าเช่นนี้สิ”

ราวกับจะกลืนกินคนเข้าไปอย่างไรอย่างนั้น

ยามนี้เฉียวอวี้หาได้มีท่าทีไร้เดียงสาจนยินยอมให้นางหยอกเย้าเล่นโดยไร้ทางสู้ดั่งเช่นเมื่อครู่อีกแล้ว

เขากดไหล่ของนางไว้ ชั่วพริบตาราวฟ้าหมุนแผ่นดินคว่ำ ตำแหน่งของทั้งสองก็สลับกัน กลายเป็นนางที่ถูกเขาดุนหลังแนบชิดติดกับเสาศาลา

ลำแขนเรียวยาวทว่ากำยำของชายหนุ่มค้ำยันไว้ทั้งสองข้างของนาง สายตาคมทอดมองลงมาอย่างลึกซึ้ง “เหตุใดข้าจึงมองเจ้ามิได้เล่า”

“แม่นางเจียงงดงามหยาดเยิ้มปานล่มบ้านล่มเมืองถึงเพียงนี้ ผู้ใดบ้างเล่าจะไม่อยากมองเพิ่มอีกสักสองสามสายตา”

เจียงอวิ้นอี๋รู้สึกว่าความลึกล้ำแห่งการบำเพ็ญของตนยังตื้นเขินเกินไปนัก ชายผู้นี้เพียงเอ่ยสองสามประโยคก็ทำให้นางเสียขบวนได้ในชั่วพริบตา