กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 220 สีหน้าแตกร้าว
เมื่อสามีภรรยาลู่เชียนจากไป เรือนพักก็แลดูโล่งกว้างขึ้นถนัดตา
เฉียวม่านคิดว่าเมื่อลูกชายไม่มีเพื่อนเล่นอย่างเจินเอ๋อร์แล้ว อาจจะมีอาการเหงาหงอยอยู่บ้าง
นึกไม่ถึงว่าเจ้าหนูคนนี้จะร่วมมือง้างคันธนูยิงศร จับปลาปีนต้นไม้กับน้าชายอยู่ทุกวี่วัน ไม่ปล่อยให้ตนเองว่างเลยแม้แต่น้อย ไร้ซึ่งแววแห่งความเหงาหงอยโดยสิ้นเชิง
เฉียวม่านกับหนิงฉีนั่งอยู่ใต้ระเบียงทางเดิน มองดูคู่น้าหลานฝึกยิงศร
เฉียวม่านสะกิดแขนของสามีเบา ๆ “ข้ารู้สึกอย่างไรชอบกล...”
หนิงฉีหันมองมา “อะไรรึ”
คำพูดนี้เอ่ยออกไปคงไม่สู้ดีนัก แต่ยามนี้รอบกายไร้ผู้อื่น เฉียวม่านจึงไม่คิดกังวลสิ่งใดอีก