ตอนที่ 218 ตรงนั้นซ่อนของล้ำค่าอันใดไว้กัน

ตอนที่ 218 ตรงนั้นซ่อนของล้ำค่าอันใดไว้กัน

เมืองหลวง จวนกั๋วกงเสิ่น

ภายในเรือนสมปรารถนาอันวิจิตรโอ่อ่า

เด็กสาววัยราวห้าหกขวบนอนทอดกายอยู่บนเตียง ทั้งที่ยังคงเป็นดินฟ้าอากาศที่ฟ้าโปร่งอากาศเย็นสบายชวนรื่นรมย์แท้ ๆ ทว่ากลับห่มผ้านวมหนาเตอะ

ถึงจะเป็นเช่นนั้น เด็กสาวที่นอนสะลึมสะลือก็ยังคงพึมพำว่า “หนาว” อยู่ดี

เสิ่นมู่เป่ยเฝ้าอยู่หน้าเตียง ยามมองดูลูกสาวต้องนอนซมบนเตียงคนไข้ ในใจก็ปวดร้าวยิ่งนัก จึงคอยเปลี่ยนผ้าบนหน้าผากให้ลูกสาวด้วยตนเอง

“เหนียนเหนียนเด็กดี ดื่มยาแล้วนอนหลับสักตื่นก็หายแล้ว”

ลูกสาวล้มป่วยครานี้ ยืดเยื้อมาเกือบครึ่งเดือนแล้ว เสิ่นมู่เป่ยร้อนอกร้อนใจ ถึงขั้นพาหมอหลวงผู้หนึ่งกลับมาจากในวัง

ทว่าไม่ว่าจะเป็นท่านหมอคนใด ผลการตรวจรักษาก็ล้วนเหมือนกันทั้งสิ้น