เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 215 ข้าจำเป็นต้องเตือนเจ้า
หลัวอวี้ก็แลเห็นพวกเฉียวอวี้ทั้งสองคนเช่นกัน จึงกวักมือเรียกแล้วเดินตรงเข้ามาหาทั้งคู่
คนทั้งหลายต่างคารวะทักทายซึ่งกันและกัน เจี่ยเซียงฉินไม่ค่อยคุ้นเคยกับพวกเขานัก แรกเริ่มจึงยังประหม่าอยู่บ้าง โชคดีที่เจียงอวิ้นอี๋เป็นคนกระตือรือร้นร่าเริง แม้เจี่ยเซียงฉินจะอ่อนหวานเรียบร้อยทว่ามิได้ขลาดกลัว ไม่นานเท่าใดก็เริ่มพูดคุยหยอกล้อกับนางอย่างถูกคอ
เฉียวอวี้แหงนมองท้องฟ้าคราหนึ่ง “ไม่เช้าแล้ว สมควรทานมื้อกลางวันเสียที ข้าจะไปบอกกล่าวกับอาจารย์ที่อาราม ให้พวกเขาช่วยจัดเตรียมให้”
หลัวอวี้ “ข้าไปกับเจ้าด้วย”
เฉียวอวี้ดูออกว่าเขามีเรื่องอยากจะเอ่ย จึงพยักหน้าตอบรับ
ชายหนุ่มทั้งสองเดินคล้อยหลังไป เจียงอวิ้นอี๋กับเจี่ยเซียงฉินก็เคียงข้างกันไปนั่งลงบนเก้าอี้หินที่อยู่ไม่ไกล