เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 210 ความจริง
เจี่ยเซียงฉินเดินกลับเข้าไปในห้องเล็กเมื่อครู่อีกครา บนใบหน้าเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตา ร่างทั้งร่างสั่นเทาไปหมด
คิดดูก็สมควรอยู่ เด็กสาวที่ได้รับการประคบประหงมทะนุถนอมมาแต่ไหนแต่ไร มีหรือจะเคยพบเจอสถานการณ์เช่นนี้
หมัวมัวเฉาเอ่ยปลอบประโลมด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “แม่นางอย่าได้กลัวเลย คนเที่ยงธรรมย่อมมิต้องกลัวเงาคด สิ่งที่มิได้กระทำ ท่านไม่จำเป็นต้องหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย!”
เจี่ยเซียงฉินหลั่งน้ำตาด้วยความคับแค้นใจ “หมัวมัว ข้า... ข้ามิได้ทำจริง ๆ เจ้าค่ะ”
หมัวมัวเฉาพยักหน้า ก่อนจะเลิกชายกระโปรงของเจี่ยเซียงฉินขึ้นอย่างนุ่มนวล “อย่ากลัวไปเลย ของปลอมย่อมมิอาจกลายเป็นของจริง และของจริงก็ไม่มีวันกลายเป็นของเท็จได้หรอก”
เจี่ยเซียงฉินกลั้นน้ำตา กัดริมฝีปากแน่น ยอมรับการตรวจพิสูจน์อีกรอบหนึ่ง
ยามก้าวออกมาอีกครา สีหน้าท่าทางของเจี่ยเซียงฉินก็เปลี่ยนไปจากเมื่อครู่โดยสิ้นเชิง มิได้มีความหวาดกลัวจนหดหัวตัวลีบเหมือนก่อนหน้านี้อีก แผ่นหลังของนางเหยียดตรงอย่างสง่าผ่าเผย