เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 188 เจ้าหึงหวงใช่หรือไม่?
แม้พวกเฉียวม่านจะเตรียมใจรับมือกับสถานการณ์ของซางโจวไว้เป็นอย่างดีแล้ว ทว่ายามได้ยินคำสี่คำว่า “ลักลอบขุดเหมืองทอง” ทุกคนก็ยังคงตาค้างอ้าปากหวอ
การลักลอบขุดแร่เป็นเรื่องที่ไม่ต้องสงสัยอีก หากราชสำนักอนุมัติ ก็ย่อมเกณฑ์แรงงานราษฎรได้อย่างเปิดเผยสง่างาม ไม่มีความจำเป็นต้องหลบ ๆ ซ่อน ๆ ราวกับลักพาค้ามนุษย์เช่นนี้
เซี่ยซูอี๋ “มิน่าเล่าราษฎรเห็นคนแปลกหน้าถึงได้เหมือนเห็นผี”
เฉียวอวี้นวดข้อมือพลางทิ้งตัวลงนั่งบนม้านั่งหินข้างกายเฉียวม่านอย่างไม่ถือสา “ผู้ที่ใช้แรงงานอยู่ทางฝั่งภูเขาเหมืองแร่ล้วนเป็นชายฉกรรจ์ที่ร่างกายกำยำแข็งแรง ดูท่าแล้ว คงถูกจับตัวขึ้นไปอย่างไม่รู้อีโหน่อีเหน่ หากมีวันใดที่เหมืองทองคำถูกขุดจนหมดสิ้น เพื่อตัดไฟแต่ต้นลม สิ่งที่รอพวกเขาอยู่ย่อมมีเพียงความตายหนทางเดียว”