กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 142 ตอนนี้ข้าจะเอาคืนแล้ว
หลังงานเลี้ยงวันเกิดของท่านพ่อตาสิ้นสุดลง เรื่องใหญ่เรื่องหนึ่งในใจของหนิงฉีก็คลี่คลายลงเสียที
เดือนสิบแห่งฤดูใบไม้ร่วงทองคำ อากาศในเมืองหลวงเย็นสบายกำลังดี ครั้นถึงช่วงเวลานี้ ผู้คนที่ออกไปเที่ยวชานเมืองตะวันออกและภูเขาตะวันตกก็มีอยู่ไม่ขาดสาย
วันนี้ หลังจากอันเกอเอ๋อร์รับอาหารเช้าแล้วก็เข้าวังไปเรียนเช่นทุกวัน
หนิงฉีกลับมาจากว่าราชการยามเช้า พอเข้าห้องหนังสือก็เห็นเฉียวม่านกำลังพับแขนเสื้อวาดภาพอยู่
เฉียวม่านบุ้ยปากไปทางโต๊ะ “เอกสารราชการกับข่าวราชสำนักที่หมิงเฟิงส่งมาอยู่ตรงนั้น”
ภาพตรงหน้าสร้างความกระแทกกระเทือนแก่หนิงฉีไม่น้อย จนเขายืนอึ้งอยู่นานกว่าจะได้สติ
“เจ้า เจ้ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร”
เฉียวม่านลากพู่กันจบหนึ่งเส้นแล้วหยุดชะงัก “ข้ามาที่นี่ไม่ได้หรือ”
คราวนี้หนิงฉีตอบสนองได้อย่างรวดเร็ว “ย่อมได้ เพียงแต่ข้าไม่คิดว่าเจ้าจะมา”