กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 137 ท่านน้าลูกพี่ลูกน้องสวัสดีขอรับ
สายตาสองคู่ที่เคยคุ้นเคยกันเป็นอย่างยิ่งพลันประสานกันโดยมิได้นัดหมาย
กาลเวลาล่วงเลย ทั้งสองยังคงเยาว์วัย ทว่ามิได้ไร้เดียงสาเฉกเช่นวันวานอีกต่อไป ในชั่วพริบตาที่สายตาสบประสาน ความทรงจำในอดีตพลันเอ่อล้นขึ้นมาในใจดั่งเกลียวคลื่น
เงาร่างนั้นยังคงผึ่งผายหล่อเหลาดั่งในความทรงจำ เพียงแต่เพิ่มพูนความสุขุมและหนักแน่นขึ้นหลายส่วน
แววตาของเว่ยสวินแฝงไว้ด้วยความประหลาดใจระคนอาลัยอาวรณ์ คล้ายอยากจะเอ่ยสิ่งใด ทว่ากลับไม่รู้จะเริ่มเอ่ยจากที่ใด
เฉียวม่านเองก็มีความรู้สึกหลากรสชาติประดังประเด สัญญาหมั้นหมายในกาลก่อนเปรียบเสมือนบทที่ถูกเปิดพลิกผ่านไป พวกเขาต่างมิใช่ผู้คนในวันวานอีกแล้ว
ทั้งสองจ้องมองกันอย่างเงียบงัน ความอึกทึกครึกโครมโดยรอบคล้ายถูกตัดขาดออกไปจนสิ้น
เว่ยสวินเป็นฝ่ายทำลายความเงียบงันก่อน เอ่ยทักทายเสียงเบาว่า “ไม่พบกันหลายปี น้องสาวลูกพี่ลูกน้องสบายดีหรือไม่”