กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 130 ช่างมีวาสนายิ่งนัก
หนิงฉีเหลือบมองน้องสาวลูกพี่ลูกน้องที่ไม่ค่อยมีสมองผู้นี้ คร้านจะถือสาหาความกับนางจริง ๆ
ในบรรดาคนที่เติบโตมาด้วยกันกลุ่มนี้ คนอื่นต่างพากันกลัวสีหน้าเย็นชาของหนิงฉี มีเพียงชางหัวที่ไม่กลัว
ไม่เพียงไม่กลัว แต่นางยังกระตือรือร้นที่จะหาเรื่องให้หนิงฉีขุ่นเคืองใจเป็นอย่างยิ่ง
“จะโทษที่ข้าคิดเช่นนี้ไม่ได้นะ พี่ชายลูกพี่ลูกน้อง ข้ารู้จักท่านมาตั้งหลายปี คำพูดของท่านไม่ทำคนสำลักตาย ก็ทำคนโมโหตาย”
“ท่านพูดเองเถิด ท่านเคยปากหวานเหมือนอันเอ๋อร์บ้างหรือไม่”
หนิงฉีชะงักไปเล็กน้อย พลางมองภรรยาที่กำลังเอียงคอตั้งใจฟัง มุมปากยกขึ้นน้อย ๆ “นั่นต้องดูว่ากับใคร”
น้ำเสียงที่มีความหมายลึกซึ้งเช่นนี้ ชางหัวผู้เจ้าเล่ห์พลันได้กลิ่นอายความนัยขึ้นมาทันที
นางยิ้มเจ้าเล่ห์พลางส่งเสียงอ้อขึ้นมา “เช่นนั้นท่านเคยปากหวานกับใครเล่า”
ขณะพูด ยังกระพริบตาให้เฉียวม่านอย่างซุกซน