เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 127 เสด็จพี่ก็ชมว่าข้าสวยขึ้น
ฮูหยินเซี่ยเองก็สะสมโทสะและความเคียดแค้นไว้เต็มอกมาเนิ่นนาน ยามนี้ย่อมต้องระบายออกมาให้สิ้นซาก
“ฮูหยินผู้เฒ่า บุญกุศลของบิดามารดาจะส่งผลดีถึงลูกหลาน เช่นนั้นหนี้กรรมย่อมนำเคราะห์ภัยมาสู่ลูกหลานด้วยเช่นกัน”
ฮูหยินเซี่ยยิ่งพูดยิ่งสะเทือนอารมณ์ น้ำเสียงพลันยิ่งเกรี้ยวกราดขึ้น “วันนี้เจ้าปฏิบัติต่อลูกสาวของข้าเยี่ยงไร วันหน้าผลกรรมย่อมสนองกลับคืนสู่ตัวลู่จูลูกสาวของเจ้าเยี่ยงนั้นเช่นกัน!”
ฮูหยินผู้เฒ่าลู่โกรธจนสั่นสะท้านไปทั้งร่าง ชี้นิ้วใส่ฮูหยินเซี่ยแล้วเอ่ยว่า “เจ้า…… นี่เจ้ากำลังร่ายคำสาปลูกสาวของข้า!”
“ฮ่า ๆ” ฮูหยินเซี่ยโกรธจนหัวเราะร่า “ที่แท้ฮูหยินผู้เฒ่าก็รู้ว่าการได้พบแม่สามีเช่นเจ้าก็นับเป็นคำสาปแช่งชนิดหนึ่ง”
โทสะสายหนึ่งแล่นพล่านขึ้นสู่หัวใจของฮูหยินผู้เฒ่าลู่ เพิ่งคิดจะระเบิดอารมณ์ ก็ได้ยินฮูหยินเซี่ยเอ่ยสืบไปว่า