กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 122 ยิ่งมีลูกหลายคนยิ่งต้องให้ความเป็นธรรมเท่ากัน
เมื่อไปเยี่ยมน้องสะใภ้ที่ตระกูลฝ่ายสามีแล้ว เฉียวม่านก็สั่งให้พ่อบ้านเทียมรถม้า นำของขวัญมุ่งหน้ากลับตระกูลฝ่ายแม่
ฮูหยินเฉียวดีใจจนเนื้อเต้น รีบออกมาต้อนรับลูกสาวเข้าไปข้างใน
เฉียวม่านประคองมารดาเดินเข้าไปในจวน “ข้าก็ไม่ใช่คนนอกเสียหน่อย ท่านแม่มิต้องออกมารับข้าเป็นพิเศษทุกครั้งหรอกเจ้าค่ะ”
ฮูหยินเฉียวเอ็ดอย่างเอ็นดู “เจ้าเด็กไร้หัวใจคนนี้ แม่ก็แค่อยากเห็นหน้าเจ้าเร็ว ๆ ต่างหากเล่า”
เฉียวม่านเอ่ยเสียงหวานออดอ้อน “ยามนี้พี่สะใภ้มีครรภ์แล้ว อีกประเดี๋ยวท่านแม่ก็จะมีหลานแท้สายตรงทั้งหลานชายหลานสาว คงมีเรื่องให้ยุ่งอีกมาก ภายหน้าเกรงว่าจะไม่มีเวลานึกถึงข้าแล้วสิเจ้าคะ”
ฮูหยินเฉียวยิ้มด้วยความรักใคร่ระคนตามใจ “เจ้านี่หนา”
หลินโย่วเวยยืนอยู่ใต้ระเบียงทางเดินพลางยิ้มเอ่ย “เสี่ยวม่านกลับมาแล้วหรือ”
เฉียวม่านเร่งฝีเท้าก้าวเข้าไปหา “พี่สะใภ้ไฉนจึงมายืนตรงนี้เล่าเจ้าคะ แม้ยามนี้จะเข้าเดือนเก้าแล้ว แต่แดดยังแรงอยู่มาก ต้องระวังอย่าให้ถูกแดดเผาเอาได้นะเจ้าคะ”
หลินโย่วเวย “ข้าระวังอยู่น่า ไม่เป็นไรหรอก นี่พอได้ยินว่าเจ้ากลับมา ในใจข้าก็ยินดียิ่ง จึงออกมารับเจ้าอย่างไรเล่า”