เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 117 กลัวแต่ว่าท่านโหวจะปกปิดโรคไม่ยอมรักษาน่ะสิ
เรื่องทายาทของจวนโหวเป็นเรื่องใหญ่เพียงใด พ่อบ้านหลิวไม่กล้าชักช้าแม้แต่น้อย รุ่งเช้าวันถัดมาพอฟ้าสางก็รีบตรงไปยังจวนองค์หญิงทันที
ด้วยเป็นเรื่องเกี่ยวกับหน้าตาของจวนหนิง พ่อบ้านหลิวจึงไม่กล้าปากมาก ทำได้เพียงเอ่ยเปรยขึ้นมาอย่างคลุมเครือยิ่งหลังจากที่เจียหนิงสั่งให้คนรอบข้างถอยออกไปหมดแล้ว
ทั้งเจียหนิงและท่านโหวผู้เฒ่าต่างเป็นคนฉลาด ย่อมไม่มีทางฟังไม่ออก
ทว่าการฟังเข้าใจก็เป็นเรื่องหนึ่ง หลังจากเจียหนิงเข้าใจความหมายในวาจาของพ่อบ้านหลิว นางก็รู้สึกหน้ามืดขึ้นมาทันที แม้กระทั่งท่านโหวผู้เฒ่าหนิงจวินผู้ไม่เคยเปลี่ยนสีหน้าต่อให้เผชิญหน้ากับดงดาบคมขวานก็ยังถึงกับสะท้านไปทั้งร่าง
“นี่ นี่จะเป็นไปได้อย่างไรกัน”
โดยจิตสำนึกแล้ว ท่านโหวผู้เฒ่าย่อมไม่ยินดีที่จะเชื่อและยอมรับ
บุตรชายคนโตที่เขาภาคภูมิใจที่สุดมาโดยตลอด จะเป็นโรคซ่อนเร้นและถึงขั้นไม่อาจร่วมอภิรมย์ได้อย่างไร