กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 101 ข้าไม่มีหน้าที่ต้องตามใจเจ้า
หลังรับประทานอาหารเย็นเสร็จ เซี่ยซูอี๋ก็ยังคงไม่มีความคิดที่จะกลับไปแม้แต่น้อย
เหล่าหญิงรับใช้และหมัวมัวข้างกายจึงเริ่มเอ่ยเร่งเร้า
หมัวมัวเจิง “คุณหนู แม้ท่านกับฮูหยินหนิงจะมีเรื่องสำคัญให้พูดคุยกันมากมายเพียงใด แต่บัดนี้ฟ้าใกล้จะมืดแล้ว หากยังไม่กลับจวน เกรงว่าทางฮูหยินผู้เฒ่าจะร้อนใจเอานะเจ้าคะ”
เซี่ยซูอี๋ไม่ใส่ใจ “มีอันใดต้องร้อนใจ ข้าอยู่ในจวนโหวสบายอกสบายใจกว่าอยู่ที่เรือนตั้งมากนัก”
หมัวมัวเจิงถอนหายใจพลางกล่าว “คุณหนูอย่าได้กล่าววาจาเช่นนี้เลยเจ้าค่ะ ระวังหน้าต่างมีหูประตูมีช่องลอยไปเข้าหูฮูหยินผู้เฒ่า ความสัมพันธ์ของพวกท่านสองคนที่ยากเย็นเหลือเกินกว่าจะผ่อนคลายลงได้ หากต้องมาบาดหมางกันอีกจะทำเช่นไร”
เซี่ยซูอี๋พอได้ยินเรื่องเหล่านี้ก็ปวดเศียรเวียนเกล้าไปหมด “หมัวมัว เจ้าอย่าพูดเรื่องพวกนี้เลย ข้าฟังแล้วรำคาญใจยิ่งนัก”
เด็กรับใช้ชายของคนเฝ้าประตูก้าวเข้ามารายงานได้ถูกจังหวะพอดี “ท่านโหว ฮูหยิน แม่ทัพลู่มาขอรับ”