กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 497 พระชายาใหญ่ตัวจริงหรือตัวปลอม 1
“ท่านแม่…รู้หรือไม่ว่าเซวียนเอ๋อร์คิดถึงท่านเพียงใด?”
เสียงสะอื้นของหงเซวียนก้องกังวานอยู่ในอากาศ
หงเซวียนแทบไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง—ท่านแม่กลับมาแล้ว!
เขาสงสัยว่านี่เป็นเพียงภาพลวงตา
ทว่าเมื่อเห็นเยียนจือยืนอยู่ตรงหน้า เขาจึงได้สติราวกับตื่นจากฝัน พระโพธิสัตว์คุ้มครองแล้ว ท่านแม่กลับมาจริง ๆ!
“ท่านแม่ เหตุใดถึงไม่ต้องการพวกเราแล้ว…”
น้ำตาของหงเซวียนไหลพรั่งพรู ราวกับลูกกวางบาดเจ็บตัวหนึ่ง เขาพุ่งเข้าไปในอ้อมกอดของเยียนจืออย่างไม่ลังเล กอดนางไว้แน่น กลัวว่านางจะหายไปอีกครั้ง
เยียนจือตกใจ แต่ไม่นานก็ตั้งสติได้ นางลูบศีรษะเล็ก ๆ ของหงเซวียนเบา ๆ แล้วปลอบว่า
“เซวียนเอ๋อร์ อย่าร้องไห้เลย แม่อยู่นี่แล้ว”