กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 482 งานศพของซืออวี่
ท่านอ๋องหลับตาลง ซึมซับความอ่อนโยนที่ห่างหายจากไต้อวี้ไปนานอย่างแผ่วเบา
พวกเขาห่างเหินกันมานานเหลือเกิน!
…
เมื่อผู้ประกอบพิธีศพตะโกนสุดเสียงว่า “เริ่มไว้ทุกข์!”
สองคำนี้ดังกึกก้องไปทั่วลานราวกับสายฟ้าฟาด ทุกคนพากันคุกเข่าลงกับพื้น แล้วร่ำไห้ด้วยความโศกเศร้า