เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 479 เหตุใดจึงเข่นฆ่ากันเอง
หัวใจของไต้อวี้เต้นแรงแทบกระดอนออกมานอกอก ร่างกายของนางแทบยืนไม่อยู่ แต่นางก็ยังส่งเด็กให้ไฉ่เยว่ ก่อนเดินโซเซไปข้างเตียงของซืออวี่
ซืออวี่นอนนิ่งอยู่ตรงนั้น สีหน้าสงบ ราวกับเพียงหลับไปเท่านั้น ไม่มีร่องรอยความเจ็บปวดหรือดิ้นรนแม้แต่น้อย
ร่างของนางขดเล็กน้อย อยู่ในอ้อมแขนที่ท่านอ๋องกอดไว้แน่น
ไต้อวี้คล้ายไม่อยากเชื่อสายตาตนเอง นางส่ายหน้าอย่างแรง ก่อนตะโกนสุดเสียงว่า
“หมอหลวง หมอหลวง รีบมานี่เร็ว!
ข้าผู้เป็นพระชายาสั่งให้พวกท่านนำเทียนหวังปู่ซินตันมา แล้วก็ผงคืนวิญญาณสือเฉวียนมา ใช้กับพระชายารองให้หมด!”
เมื่อเห็นว่าหมอหลวงยังคงไม่ขยับ ไต้อวี้ก็ร้อนใจจนร้องไห้ออกมาอีกครั้ง
“หมอหลวง รีบหน่อยสิ ขอเพียงช่วยพระชายารองให้ฟื้นขึ้นมาได้ จวนอ๋องของเรายินดีจ่ายเงินเท่าไรก็ได้!”