กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 473 ญาติห่างไกลมิสู้เพื่อนบ้านใกล้เรือนเคียง
“ปัง! ปัง! ปัง…”
เสียงเคาะประตูที่ดังขึ้นกะทันหันราวกับค้อนหนักทุบลงกลางใจผู้เฒ่าหวัง ทำให้หัวใจเขาเต้นรัวขึ้นในพริบตา
เขาเพิ่งเดินมาถึงหน้าประตู กำลังจะกลับเข้าห้องไปพักผ่อน แต่เสียงเคาะประตูอันน่ารำคาญนี้กลับทำให้มือของเขาชะงักค้างกลางอากาศ
“หรือคนกลุ่มนั้นกลับมาอีกแล้ว?”
ใจผู้เฒ่าหวังพลันตึงเครียด หรือพวกเขายังไม่ยอมเลิกรา…
เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ เหงื่อเม็ดเล็ก ๆ ก็ผุดขึ้นบนหน้าผากของผู้เฒ่าหวังด้วยความกังวล มือเริ่มสั่นเทาควบคุมไม่ได้