กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 459 พบกันบนสะพานนกสาลิกา
“อวี้เอ๋อร์ ข้าผิดไปแล้ว อวี้เอ๋อร์!” ท่านอ๋องกล่าวด้วยสีหน้าสำนึกผิดว่า
“ข้าไม่ควรดุเจ้า ยิ่งไม่ควรรื้อฟื้นเรื่องเก่าไร้สาระพวกนั้นขึ้นมาพูด!”
เขาพูดพลางกอดขาไต้อวี้ไว้แน่น ราวกับนางจะหายวับไปในทันที
เมื่อเห็นเช่นนั้น ความรังเกียจในใจไต้อวี้ก็ยิ่งทวีขึ้น
นางไม่เคยคิดเลยว่าท่านอ๋องผู้สง่างามผู้นี้จะกลายเป็นคนหน้าด้านไร้ยางอายเช่นนี้ไปได้อย่างไร!
นางพยายามดิ้นให้หลุดจากอ้อมแขนของท่านอ๋องอย่างสุดแรง แต่เขากอดแน่นจนขยับไม่ได้เลย
“ปล่อยข้า!”
ไต้อวี้ตวาดด้วยโทสะ “ต่อให้ท่านพูดจนดอกไม้ผลิบาน ข้าก็ไม่อยากสนใจท่าน!”
ท่านอ๋องกลับไม่สนใจเสียงตวาดของนาง ยังคงกอดขาไต้อวี้แน่นไม่ยอมปล่อย