เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 448 เม็ดทรายในทะเลกว้าง ชีวิตคนช่างยากเย็น
นายท่านพานรู้สึกราวกับหัวใจถูกอุ้งเล็บแมวข่วน จึงตื่นเต้นจนแทบระงับไม่อยู่
นางงดงามเหลือเกิน ต่อให้เทียบกับอนุภรรยาสามที่อวบอิ่มในจวน ก็ยังหม่นรัศมีลงไปถนัดตา
นางนอนสะลึมสะลืออยู่ตรงนั้น ครึ่งร่างเปลือยเปล่า ผิวพรรณดุจหยกขาวมันแพะ เนียนละเอียดและนุ่มลื่น ไร้ตำหนิแม้แต่น้อย
นายท่านพานกลืนน้ำลายที่แทบไหลออกมา แล้วล้วงยาลูกกลอนเพิ่มกำลังจากถุงเงิน กินตามด้วยน้ำอุ่น
ยามนี้ล่วงเข้ากลางเดือนห้าแล้ว อากาศร้อนระอุประหนึ่งเปลวเพลิง ถูกไอร้อนอบจนแทบทนไม่ไหว ราวกับคนตกอยู่ในลังนึ่ง
หลายวันมานี้ แสงแดดยิ่งแผดเผา อากาศร้อนจัดประหนึ่งจะย่างผืนดินให้ไหม้เกรียม
ก่อนกลับห้อง นายท่านพานกำชับสาวใช้ไว้เป็นพิเศษให้รูดม่านและม่านหน้าต่างลงจนหมด เพื่อกันแสงแดดแผดจ้า