กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 425 หรือว่าท่านแม่กลับมาแล้ว
เมื่อเห็นไต้อวี้อยู่ในสภาพเช่นนี้ เซียงอวิ๋นก็รู้สึกใจหาย เดิมทีนางอยากเอ่ยถึงเรื่องที่คุณชายน้อยของตนจากไป แต่ตอนนี้กลับพูดไม่ออกแม้แต่น้อย
แม้ในใจจะทุกข์ระทมอย่างยิ่ง แต่นางก็ฝืนกลั้นความโศกเศร้า เผยรอยยิ้มฝืดเฝื่อนแล้วกล่าวว่า
“ลูกน่ะหรือ ตอนนี้โตขึ้นมากแล้ว แม่นมคนใหม่ที่หาให้ก็ดูแลเขาอย่างเอาใจใส่!”
จากนั้นเซียงอวิ๋นก็เหมือนนึกอะไรขึ้นได้ รีบกล่าวว่า
“หลายวันก่อนข้าฝันว่า ดอกทับทิมในจวนของพวกเจ้าบานสะพรั่งเหลือเกิน!
ผลัดกันบานเป็นระลอก งดงามยิ่งนัก!”